یادمان نرفته قیاسی از غار بیرون آمد و فقط یک کلمه اظهار داشت:
اینترنت!
هنر شهر: به گزارش هنر شهر، بازگشت قیاسی بار دیگر بحث «فراموشی رسانه ای» را زنده کرد؛ از سکوت چهره ها تا بازگشت های پرسش برانگیز.
در سالهای اخیر، یک پلت فرم بازاریابی اینترنتی از یک بازارگاه آنلاین صرف، به یکی از بازیگران جدی حوزه تبلیغات و تولید محتوای رسانه ای در ایران تبدیل گشته است. این پلت فرم که در تهران فعالیت می کند، خدمات گسترده ای از فروش کالاهای دیجیتال و مصرفی تا کمپین های تبلیغاتی ارائه می کند و پیشتر هم در چارچوب اسپانسری برنامه های تلویزیونی، پروژه های نمایش خانگی و کمپین های شهری حضور داشته است.
اما این دفعه، ورود آن به یک برنامه ویژه جام جهانی فوتبال، بار دیگر توجه ها را به نقش برندهای بزرگ در انتخاب چهره های رسانه ای جلب کرده است. این برنامه با اجرای امیرحسین قیاسی همراه است؛ چهره ای که با استندآپ های کمدی و فعالیت در فضای اینترنتی شناخته شده و حالا در یکی از پروژه های پرمخاطب اسپانسری قرار گرفته است. همین ترکیب، باردیگر بحث هایی را در رابطه با انتخاب چهره ها و سازوکار دیده شدن در رسانه های ایران زنده کرده است.
در ظاهر، این همکاری ادامه طبیعی اقتصاد رسانه است؛ اما در لایه های زیرین، ماجرا بیش از یک انتخاب رسانه ای ساده است. بحثی که اینروزها در فضای عمومی پررنگ شده، به چیزی برمی گردد که برخی آنرا «فراموشی رسانه ای» یا حتی «آلزایمر مدیریتی» در حوزه فرهنگ و رسانه توصیف می کنند؛ فراموشی ای که سبب می شود مرز میان حضور در میدان و غیبت از آن، در تصمیم گیری ها کمرنگ شود.
در همین فضا، باردیگر نام ها و خاطره ها به هم گره می خورند. بخشی از انتقادها متوجه چهره هایی است که در ایام پرالتهاب تجاوز بیگانه به وطن، نسبت به همه مسایل سکوت کردند، اما امروز باردیگر درحال بازگشت به پروژه های پرمخاطب هستند. در این روایت ها، جمله ای که در رسانه های اجتماعی دست به دست می شود بارها تکرار شده: «یادتان رفت؟ از غار بیرون آمد و فقط یک چیز خواست: اینترنت!»
این گزاره، بیشتر از آن که در رابطه با یک فرد باشد، تبدیل به نمادی برای بحث بزرگ تری شده است؛ بازگشت هایی که برای بخشی از مخاطبان پرسش برانگیز است. نام هایی مثل امیرحسین قیاسی در این بحث ها به عنوان نمونه مطرح می شوند، همانطور که در سوی دیگر، برخی به بازگشت یا تغییر رفتار چهره هایی مانند علی ضیا اشاره می کنند؛ چهره هایی که در مقاطع مختلف، نسبت آنها با تلویزیون، نقد رسانه رسمی و سپس بازگشت به همان فضا، محل بحث بوده است.
اما پرسشی که اینروزها مطرح می شود، این است: آیا صرف بازگشت به رسانه های پرمخاطب کافی است؟ یا باید سازوکاری وجود داشته باشد که آنهایی که در روزهای حساس سکوت کردند، به شکلی پاسخگو یا تنبیه شوند؟ برخی صاحبنظران پیشنهاد می کنند یک «کمیته چهره ها» تشکیل گردد تا تعیین شود چه کسانی با سکوت خود در مقاطع حساس، سهمی در تاریخ رسانه ای کشور داشته اند و آیا بدون پاسخگویی می توانند باردیگر در پروژه های بزرگ حضور یابند. نمونه بارز این مساله، امیرحسین قیاسی است؛ چهره ای که بازگشتش نماد بحث های گسترده در رابطه با بازگشت چهره های ساکت شده است.
در این میان، یک الگوی تکرارشونده بیش از همه زیر ذره بین قرار گرفته است: چرخه «حضور، فاصله، نقد، بازگشت». الگویی که به باور برخی منتقدان، بدون شفافیت معیارها درحال تکرار است؛ یک مرتبه نقد تلویزیون، یک مرتبه فاصله گرفتن از آن، و در نهایت بازگشت باردیگر به همان بستر، این دفعه در قالبی تازه و با حمایت های گسترده تر.
از نگاه موافقان، این رفت وبرگشت ها بخشی طبیعی از زیست رسانه ای است. رسانه جایی برای ماندن یا رفتن قطعی نیست، بلکه مسیری است که بر مبنای مخاطب، فرصت و تغییر شرایط اقتصادی و فرهنگی شکل می گیرد.
با این حال، آن چه اینروزها حساسیت برانگیز شده، هم زمانی این بازگشت ها با پروژه های بزرگ رسانه ای و حضور پلت فرم های بازاریابی اینترنتی است. همین هم زمانی، پرسش قدیمی را باردیگر زنده کرده است: چه کسی دیده می شود، چرا دیده می شود و چه کسی در حافظه رسانه ای باقی می ماند یا حذف می شود؟
در نهایت، بحث فقط در رابطه با یک برنامه جام جهانی یا یک اجرای اینترنتی نیست؛ بلکه در رابطه با سازوکاری است که تعیین می کند «سکوت» چطور تفسیر می شود و «بازگشت» چه معنایی پیدا می کند. آیا رسانه تنها به کسانی جایزه حضور می دهد که پرمخاطب هستند، یا باید معیارهایی برای پاسخگویی و شفافیت در انتخاب چهره ها وجود داشته باشد؟ این پرسشی است که تا روشن شدن آن، بازگشت های جنجالی همچنان ادامه خواهند داشت.
منبع: تسنیم
به اجمال، در این روایت ها، جمله ای که در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود بارها تکرار شده: یادتان رفت؟ یا باید سازوکاری وجود داشته باشد که آنهائی که در ایام حساس سکوت کردند، به گونه ای پاسخگو یا تنبیه شوند؟ همین هم زمانی، پرسش قدیمی را دوباره زنده کرده است: چه کسی دیده می شود، چرا دیده می شود و چه کسی در حافظه رسانه ای باقی می ماند یا حذف می شود؟
در نهایت، بحث فقط در ارتباط با یک برنامه جام جهانی یا یک اجرای اینترنتی نیست؛ بلکه در ارتباط با سازوکاری است که تعیین می کند سکوت چگونه تفسیر می شود و برگشت چه معنایی پیدا می کند.
منبع: هنر شهر
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب