بازخوانی مهر از نواهایی برای میهن-۲۰؛

قصه تولد آهنگی که نماد غرور ملی شد ماندگاری از پکن تا جام جهانی!

قصه تولد آهنگی که نماد غرور ملی شد ماندگاری از پکن تا جام جهانی! به گزارش هنر شهر، سرود ملی ورزش یا همان ورزشکاران، دلاوران، نام آوران همچون ملودی های ماندگاری است که همچنان بعنوان یکی از معتبرترین و پرمخاطب ترین نغمه های در رابطه با رویدادهای ورزشی بشمار می رود.


دریافت 2 MB

خبرگزاری مهر - گروه هنر، علیرضا سعیدی؛ بااینکه در تعریف و تشریح آن چه بر موسیقی ملی ایران زمین گذشت میتوان به گزاره های رسانه ای مختلفی رجوع کرد و پی به علل کاهش مخاطب در این حوزه به سبب سوءمدیریت ها و اشتباهات مختلف برد، اما یکی از بارزترین خاصیت هایی که رجعت باردیگر به آنها حداقل می تواند یادآوری و بازخوانی مناسبی برای خوانش باردیگر آثار موسیقایی در این حوزه باشد، تولید آثار ملی - میهنی مختلفی است که طی سالهای قبل توسط هنرمندان موسیقی ایرانی چه در چارچوب «آلبوم»، چه در چارچوب «تک آهنگ» و چه در چارچوب «یک اثر موسیقایی در یک آلبوم» پیش روی مخاطبان این حوزه قرار گرفته اند. آثاری که به سبب هوشمندی آهنگساز، نوازنده و خواننده در انتخاب، آنها را تبدیل به ماندگارترین و ممتازترین آثار ملی - میهنی کرده است. آثاری که خیلی از آنها فارغ از دیدگاه سیاسی - اجتماعی که در زمان انتشار خود داشتند و مخاطب می توانست به صلاحدید آن چه در روزگارش اتفاق افتاده از آن برداشت های مختلفی داشته باشد، اما دربرگیرنده مؤلفه های موسیقایی ارزشمندی بودند که نمی توان از کنار آنها به سادگی عبور کرد.


اساساً توجه به آثار موسیقایی که در حوزه های وطن دوستی و وطن پرستی توسط هنرمندان موسیقی کشورمان تولید شده، خصوصاً در اینروزها که کشورمان در بطن اتفاقات و التهابات مختلفی قرار دارد، امری اجتناب ناپذیر است که می تواند فارغ از دل زدگی ها، دعواهای سیاسی، اختلافات درون گروهی، منازعات اجتماعی و تقابل نگاههای مختلف اندیشه ای که پرداختن به آنها مجال دیگری می طلبد، شرایط روحی مناسبی را برای فرار از این التهابات فراهم سازد که گوش دادن به آن، هم موجب ایجاد روحیه وحدت طلبی و ایران دوستی و هم سبب شنیدن موسیقی می شود که روزی روزگاری نقل محافل و دستگاههای پخش صوتی خانه ها و اتومبیل ها و مغازه ها بودند اما هم اینک در مهجورترین شکل ممکن میان موجی از آلودگی های صوتی نشأت گرفته از تولیدات نازل موسیقایی قرار گرفته اند.


آنچه در سلسله گزارش های «بازخوانی مهر از نواهایی برای میهن» مورد توجه قرار گرفته، رجعتی باردیگر و اجمالی به آثار موسیقایی است که طی دهه های گذشته و سالهای اخیر توسط هنرمندان بهادار موسیقی کشورمان در سبک های مختلف پیش روی مخاطبان قرار گرفته اند و در این گزاره های رسانه ای بدون تقدم و تأخر زمانی به آنها می پردازیم. شرایطی که نقد و تحلیل و واکاوی هر یک از این آثار دربرگیرنده ابعاد مختلفی بوده و همیشه مورد توجه منتقدان، مدرسان و محققان این عرصه قرار گرفته اند اما در این گزارش ها تلاش می شود تا معرفی مختصری از آنها صورت پذیرد.


در بیستمین شماره از این روایت رسانه ای و به بهانه شروع جام جهانی فوتبال به سراغ یکی از ترانه های ملی - میهنی انتشار یافته در اواخر دهه هفتاد رفتیم که انصافا یکی از بهترین، درست ترین، پرطرفدارترین و خاطره انگیزترین سرودها و ملودی ها در میان آثار انتشار یافته موسیقی آن سال ها است که به واسطه موفقیتهای ورزشکاران رشته های مختلف ورزشی خصوصاً فوتبال مرتب از پس بازیها و رقابتها در رسانه ملی پخش می شد و از همان زمان تا حالا بازهم بعنوان یکی از سرودهای محبوب ملی - میهنی حوزه ورزش به حساب می آید.



یک موسیقی در دستگاه «ماهور» با ترانه ای از نادر مرتضی پور که کمتر بیننده و مخاطب آن سالهای تلویزیون را می شناسیم که با محتوای آن آشنایی نداشته باشد. ملودی ماندگار که به واسطه خاصیت های موسیقایی و ضرباهنگی که در حوزه نگارش ترانه، آهنگسازی، تنظیم، ارکستراسیون و خوانندگی داشت تبدیل به آهنگی نمادین در حوزه ورزش ملی شد و الان با عنوان اصلی «سرود ملی ورزش ایران» و عنوان عام «ورزشکاران، دلاوران، نام آوران» در ذهن شنیداری مخاطبان باقیمانده است.


همان طور که اشاره شد این اثر موسیقایی با عنوان اصلی «سرود ورزش جمهوری اسلامی ایران» با ترجیع بند ماندگار «ورزشکاران، دلاوران، نام آوران» شناخته می شود. سرودی که ابتدا برای بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن ساخته شد، اما صعود شیرین و خاطره انگیز تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه و سپس پیروزی تاریخی مقابل تیم ملی فوتبال آمریکا در همین مسابقات حال و هوایی را برای شنوندگان ایجاد کرد که دیگر نمی شد به سادگی از نام و فضای نوستالژیک موسیقایی این قطعه عبور کرد.


نادر مرتضی پور شاعر، آهنگساز، تنظیم کننده و رهبر ارکستر قطعه «سرود ورزش جمهوری اسلامی» که طی دهه های گذشته سابقه حضور در خیلی از مجموعه های مهم در رابطه با حوزه موسیقی را در کارنامه خود دارد درباره ی نحوه ساخت و تولید این تک آهنگ ماندگار به خبرنگار مهر اظهار داشت: حدود ۲۸ سال پیش که من در مرکز موسیقی سازمان صدا و سیما بودم از دفتر مهندس غفوری فرد (رئیس وقت سازمان تربیت بدنی) تماس گرفتند که با من کار دارند. وقتی به آنجا رفتیم آقای غفوری فرد به ما اظهار داشت: «می خواهیم یک سرود ملی درباره ی ورزش داشته باشیم که هم دربرگیرنده مفاهیم معنوی، هم مفاهیم ورزشی، هم استقامت و هم مفاهیم پهلوانی باشد.» ما هم قبول کردیم و از دفتر بیرون آمدیم. منزل من آن سال ها در منطقه جماران بود و همینطور که از محل سازمان تربیت بدنی به خانه می آمدم، تلاش کردم تا اول شعر و ترانه اثر را در ذهنم بسازم و جالب است که تقریباً تا زمان رسیدن به خانه این اتفاق به طرز جالب توجهی افتاد و من بمحض رسیدن به منزل فوری پشت پیانوی فرسوده ای که طی آن سال ها داشتم نشستم و آغاز به نواختن کردم و مسیر اصلی موسیقی همانی شد که امروز مخاطبان آنرا به خاطر سپرده اند.


وی اضافه کرد: دقیقا از ساعت ۶ بعدازظهر تا ۱۱ شب بود که شعر و ملودی را با هم ساختم و تنظیم کردم و چون در آن روزگار مدیریت تولید مرکز موسیقی سازمان صدا و سیما را نیز به عهده داشتم به دوستان زنگ زدم و گفتم استودیوی جام جم را برای ضبط فردا آماده کنند. هماهنگی با نوازنده ها هم انجام شد و بعد از آن رشید وطن دوست بعنوان خواننده انتخاب و ما کار را ضبط کردم. تقریباً یک روز بعد از ضبط بود که باردیگر با قطعه تولید شده نزد آقای غفوری فرد رفتیم و آنجا بود که او از اثر تولید شده خیلی استقبال کرد و دستور داد تا در همه رویدادها و اتفاقات ورزشی آنرا پخش کنند. حتی به خوبی یادم است که یک لوح تقدیر هم به من دادند که هنوز آنرا در منزلم نگه داشتم. علی ای حال هرچه از دل برآید لاجرم بر دل می نشیند و من بر این باورم اگر چنین قطعه ای هنوز پس از گذشت ۳۰ سال برای مردم جذابیت دارد و از آن بعنوان یکی از پرطرفدارترین ترانه های ملی -میهنی در رابطه با حوزه های ورزشی یاد می کنند به این علت بوده که با تمام وجودم آنرا ساختم.



مرتضی پور در انتها خاطرنشان کرد: به نظرم نوع گفتمان این موسیقی به گونه ای است که حال هم میتوان آنرا پیش روی مخاطبان قرار داد و حتی آنرا در اردوی تیم ملی فوتبال هم پخش کرد. این موسیقی برای من با عشق به میهن و ایران تولید شد و من آنرا مانند فرزند خودم دوست دارم.


به هر ترتیب سه رکن اصلی شاعر، خواننده و آهنگساز مولفه های اصلی موفقیت سرود ورزشی هستند که این قطعه نیز با درنظر گرفتن همین مولفه ها در کنار پرداختن به هویت ایران و ایرانی، با حال و هوای حماسی ملهم از حس شادی، عظمت و شجاعت توانست تبدیل به اثری ماندگار شود. در این راه ساختار و مفاهیم مندرج در ترانه با درنظر گرفتن «ستایش آفریدگار و توجه به پایه های ایمانی»، «ترسیم خاصیت های یک قهرمان» در کنار مولفه ای به نام «عزت مندی ایران» شرایطی را در هم جواری ترانه با موسیقی فراهم ساخت که در نهایت تبدیل به بخش مهمی از خاطره شنیداری ایرانی ها شد.


به نظر می آید برای یک نسل کامل از ایرانیان، شنیدن این سرود هم مدلول با حس غرور، شادی و وحدت ملی است؛ قطعه ای که تبدیل به نمادی نانوشته برای جشن های ملی ایران شده است.


به طور خلاصه، دریافت 2 MB

خبرگزاری مهر - گروه هنر، علیرضا سعیدی؛ بااینکه در تعریف و تشریح آنچه بر موسیقی ملی ایران زمین گذشت می توان به گزاره های رسانه ای مختلفی رجوع کرد و پی به دلایل کاهش مخاطب در این عرصه به جهت سوءمدیریت ها و اشتباهات مختلف برد، اما یکی از بارزترین خاصیت هایی که رجعت بار دیگر به آنها حداقل می تواند یادآوری و بازخوانی مناسبی برای خوانش بار دیگر آثار موسیقایی در این عرصه باشد، تولید آثار ملی - میهنی مختلفی است که طی سالهای گذشته توسط هنرمندان موسیقی ایرانی چه در قالب آلبوم، چه در قالب تک آهنگ و چه در قالب یک اثر موسیقایی در یک آلبوم پیش روی مخاطبان این حوزه قرار گرفته اند. اساساً توجه به آثار موسیقایی که در حوزه های وطن دوستی و وطن پرستی توسط هنرمندان موسیقی کشورمان ساخته شده، به ویژه در این روزها که کشورمان در بطن اتفاقات و التهابات مختلفی قرار دارد، امری اجتناب ناپذیر است که می تواند فارغ از دل زدگی ها، دعواهای سیاسی، اختلافات درون گروهی، منازعات اجتماعی و تقابل نگاههای مختلف اندیشه ای که پرداختن به آنها مجال دیگری می طلبد، شرایط روحی مناسبی را برای فرار از این التهابات فراهم سازد که گوش دادن به آن، هم باعث ایجاد روحیه وحدت طلبی و ایران دوستی و هم سبب شنیدن موسیقی می شود که روزی روزگاری نقل محافل و دستگاههای پخش صوتی خانه ها و اتومبیل ها و مغازه ها بودند اما هم اینک در مهجورترین شکل ممکن میان موجی از آلودگی های صوتی نشأت گرفته از تولیدات نازل موسیقایی قرار گرفته اند. وقتی به آنجا رفتیم آقای غفوری فرد به ما عنوان کرد: می خواهیم یک سرود ملی در رابطه با ی ورزش داشته باشیم که هم دربرگیرنده مفاهیم معنوی، هم مفاهیم ورزشی، هم استقامت و هم مفاهیم پهلوانی باشد.


منبع:

1405/03/22
10:44:29
0.0 / 5
8
تگهای خبر: آهنگ , بازی , پیانو , جشن
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۶ بعلاوه ۴

هنر شهر

پربیننده ترین ها

پربحث ترین ها

جدیدترین ها

هنر شهر

هنر و فرهنگ شهری - هنر شهر، نبض هنر خیابانی ، رنگ زندگی

Sr127_DBConnectionString - تمامی حقوق مالکیت معنوی سایت هنر شهر محفوظ است