یادداشت سردبیر؛
ایستاده در غبار
به گزارش هنر شهر، برخی هنرمندان در شرایطی به جشنواره فیلم فجر آمدند که هزینه اش را از پیش می دانستند، اما ایستادند تا هنر و هنرمندی قربانی پروژه های سیاسی و عملیات روانی نشود.
خبرگزاری مهر-حسام الدین حیدری؛
در روزهایی که فضای عمومی کشور آگاهانه با هیاهو، تهدید، تحریف و ارعاب زامبی های مجازی مسموم شده بود، حضور تعدادی از هنرمندان، فیلم سازان و کارگردانان در جشنواره فجر صرفا یک حضور فیزیکی نبود بلکه یک موضع گیری روشن و پرهزینه بود. موضعی مقابل مارپیچ دروغینی که سال هاست با قلدری رسانه ای و دیکتاتوری اقلیت پر سر و صدای مجازی تلاش می کند سکوت را بعنوان فضیلت و کناره گیری را بعنوان شرافت جا بزند. همان جماعتی که با اتکا به روبات ها فحاشی سازمان یافته و حتی تهدید خانواده ها می کوشند هر صدای مستقلی را خفه کنند و مرز میان نقد و خیانت، دغدغه و ویران طلبی را عمداً مخدوش سازند. در عین حال جشنواره فجر امسال صحنه ای شد برای شکستن این سکوت تحمیلی، صحنه ای که نشان داد هیولاهای پوشالی فضای مجازی با همه عربده کشی شان در مقابل اراده هنرمندی که پای کشورش ایستاده ناتوان اند حتی اگر برای ضربه زدن به ایران تا مرز گدایی از رئیس جمهوری هرزه رژیم آمریکا هم پیش بروند. از الناز ملک تا مهران غفوریان از محسن قصابیان تا منوچهر هادی پای کار آمدند. این هنرمندان در شرایطی به میدان آمدند که هزینه اش را از پیش می دانستند، می دانستند قرار نیست در فضای غبارآلود مجازی تشویق شوند، می دانستند مقرر است از جانب برخی خبرنگاران تخریب شوند اما ایستادند تا هنر و هنرمندی قربانی پروژه های سیاسی و عملیات روانی نشود. هنرمندانی مانند محمدحسین مهدویان که نه با سکوت که با سخن گفتن، تبیین کردن و دفاع عقلانی نشان دادند «پای کار ایران بودن» یعنی چه. این حضور پرارزش بود چون سره را از ناسره جدا کرد و وجه تمایز هنرمند دغدغه مند و نقاد را از شبه هنرمندی که اسیر لایک و کامنت و الگوریتم شده و هویت حرفه ای اش را به ارتش روبات های رسانه های اجتماعی اجاره داده است، نشان داد. آنها نشان دادند می شود منتقد بود، می شود معترض بود و می شود عزادار بود اما با این وجود دل در گرو ایران داشت و مرز خویش را با پروژه های براندازانه و ویرانگر جدا کرد. طبیعی است که در این بین عده ای با ذهن های سطحی و تحلیل های کارتونی برای خوش آمد لشکر مجازی دشمن ژست خداحافظی بگیرند؛ خداحافظی هایی پر سر و صدا و با این وجود موقتی، یادمان نرفته است که برخی سبلریتی های سبک مغز از قانون اساسی کشوری خیالی حرف می زدند که پس از ۲۱ روز اعتراض ارتشش باید به خیابان ها بریزد، آنقدر بی اطلاع، آنقدر سطحی، آنقدر نادان. ایرادی ندارد تاریخ نشان داده این موج ها می آیند و می روند اما آن چه می ماند نام کسانی است که در بزنگاه ها و در غبار کج فهمی برخی دیگر پای کار ایران ایستاده اند. آنانی که اینروزها پای کار ایران ماندند با حضور خود ثابت کردند هنرمند ایرانی بر خلاف تصویر تحریف شده ای که می خواهند القا کنند فهیم است، زمان شناس است و خوب می داند کجا باید نقد کند و کجا باید از اصل خانه دفاع کند. این ایستادن نه تقدس سازی می خواهد و نه مصونیت فقط انصاف می خواهد، انصاف در دیدن این که هنوز کسانی هستند که هنر را ابزاری برای فروپاشی نمی خواهند و ایران را در تمام شرایط و با همه انتقاداتشان تنها نمی گذارند. به طور خلاصه طبیعی است که در این میان عده ای با ذهن های سطحی و تحلیل های کارتونی برای خوش آمد لشکر مجازی دشمن ژست خداحافظی بگیرند؛ خداحافظی هایی پر سر و صدا و با این وجود موقتی، یادمان نرفته است که برخی سبلریتی های سبک مغز از قانون اساسی کشوری خیالی حرف می زدند که بعد از ۲۱ روز اعتراض ارتشش باید به خیابان ها بریزد، آنقدر بی اطلاع، آنقدر سطحی، آنقدر نادان. آنانی که این روزها پای کار ایران ماندند با حضور خود ثابت کردند هنرمند ایرانی بر خلاف تصویر تحریف شده ای که می خواهند القا کنند فهیم است، زمان شناس است و خوب می داند کجا باید نقد کند و کجا باید از اصل خانه دفاع کند.
منبع: هنر شهر
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب