پیشنهاد مهر به مخاطبان سینما؛
ماجرای اسکورت یک شوتی زنی که پشت فرمان مرگ می نشیند!
هنر شهر: یوسف حاتمی کیا در فیلم اسکورت تلاش نموده است نگاهی جامعه شناختی و واقع گرایانه به پدیده شوتی ها داشته باشد.
به گزارش هنر شهر به نقل از مهر، «اسکورت» دومین فیلم بلند سینمایی یوسف حاتمی کیا است که بعد از «شب طلایی» تولید شده است و در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر روی پرده رفت. حاتمی کیا که فیلم نامه این اثر را هم خودش نوشته است در نخستین تجربه اش، داستانی خانوادگی و محدود را در فضای بسته یک خانه روایت کرده بود، اما این دفعه مسیر متفاوتی را انتخاب نموده و به فضای باز جاده ها و شخصیت های محدودتر روی آورده است. محمدرضا منصوری تهیه کنندگی «اسکورت» را بر عهده دارد.
داستان «اسکورت» در رابطه با یک سرباز پلیس است که برای تأمین داروی سرطان دوستش، ناچار می شود ماشین یک زن شوتی را اسکورت کند تا بار قاچاقی را به مقصد برساند. این انگیزه شخصی و اولیه، به مرور رنگ و بوی دیگری می گیرد و به احساسی از وظیفه تبدیل می شود.
این فیلم در بستر جاده های بوشهر و کوهستان های فارس روایت می شود و لهجه های محلی هم در آن به کار رفته است.
حاتمی کیا در فیلم «اسکورت» کوشیده است نگاهی جامعه شناختی و واقع گرایانه به پدیده شوتی ها داشته باشد؛ نگاهی که نه آنان را قهرمان جلوه می دهد و نه بسادگی محکومشان می کند. فیلم با پرداختن به زندگی روزمره و انتخاب های دشوار این افراد، نشان داده است که شوتی ها درگیر چه معضلات و تنگناهایی هستند؛ از ناامنی اقتصادی و بیکاری گرفته تا فشارهای اجتماعی، خطرات جانی و روانی و نگاه تحقیرآمیز جامعه به آنها.
انتخاب یک زن شوتی (با بازی هدی زین العابدین) به عنوان شخصیت اصلی داستان، این معضلات را برجسته تر می کند و بخصوص بر رنج اقتصادی مردم نواحی مرزی و حاشیه ای تاکید می ورزد؛ جایی که گاه تنها راه امرار معاش، پذیرش شغلی است که هر لحظه امکان دارد به قیمت جان تمام شود.
امیر جدیدی، هدی زین العابدین، افشین هاشمی، رضا کیانیان، مهدی زمین پرداز و هادی شیخ الاسلامی ترکیب بازیگران اصلی فیلم را می سازند. از دیگر عوامل میتوان به میلاد نوری مدیر فیلمبرداری، میثم مولایی تدوین، امید گل زاده چهره پرداز، سروش انتظامی موسیقی، سعید زند صدابردار، علیرضا علویان صداگذار، فرهاد احمدی طراح صحنه، لیلا مظفرزاده طراح لباس، آرش آقابیک جلوه های میدانی و امین انتشاری جلوه های بصری اشاره نمود.
یکی از مهم ترین خصوصیت های «اسکورت» صدای آن است که به شیوه سه بعدی اتموس برای نخستین بار در سینمای ایران تجربه می شود. این فناوری که توسط شرکت دالبی توسعه پیدا کرده، به جای محدود کردن صدا به کانال های مشخص راست و چپ و مرکز، امکان مکان یابی دقیق و حرکت دادن صداها در یک فضای سه بعدی بالای سر و اطراف تماشاچی را فراهم می آورد. در عین حال، نکته مهم و تا حدودی تناقض آمیز اینست که به سبب فراهم نبودن زیرساخت های پخش صدای اتموس در سالن های سینمای ایران، این فیلم هم در نهایت مانند دیگر فیلمها با همان صدای معمولی و بدون استفاده کامل از قابلیت های سه بعدی اتموس در سینماها شنیده می شود.
«اسکورت» اثری در ژانر جاده ای-اکشن است که با ریتمی مناسب قصه خویش را تا پایان پیش می برد. فیلم تلاش نموده بدون سوگیری، تصویری از زندگی این قشر ارائه کند و در کنار آن، داستانی انسانی در رابطه با انتخاب، وظیفه و همدلی روایت کند.
این انگیزه شخصی و اولیه، به مرور رنگ و بوی دیگری می گیرد و به احساسی از وظیفه تبدیل می شود. این فیلم در بستر جاده های بوشهر و کوهستان های فارس روایت می شود و لهجه های محلی هم در آن به کار رفته است. حاتمی کیا در فیلم اسکورت کوشیده است نگاهی جامعه شناختی و واقع گرایانه به پدیده شوتی ها داشته باشد؛ نگاهی که نه آنان را قهرمان جلوه می دهد و نه به سادگی محکومشان می کند. فیلم با پرداختن به زندگی روزمره و انتخاب های دشوار این افراد، نشان داده است که شوتی ها درگیر چه معضلات و تنگناهایی هستند؛ از ناامنی اقتصادی و بیکاری گرفته تا فشارهای اجتماعی، خطرات جانی و روانی و نگاه تحقیرآمیز جامعه به آنها. انتخاب یک زن شوتی (با بازی هدی زین العابدین) بعنوان شخصیت اصلی داستان، این معضلات را برجسته تر می کند و بویژه بر رنج اقتصادی مردم نواحی مرزی و حاشیه ای تأکید می ورزد؛ جایی که گاه تنها راه امرار معاش، پذیرش شغلی است که هر لحظه امکان دارد به قیمت جان تمام شود.
منبع: honareshahr.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب